van Melbourne naar Melbourne.en stukje Perth.

Na de auto te hebben opgehaald in de stad, het is inmiddels zondagmorgen 10 uur vertrekken we via de A1 naar Geelong waar de Great Ocean Road begint een stuk van meer dan 100 km en dan draaien we de beroemde weg op die ons door een mooi landschap voert en dan weer ons langs de kust voert met z'n wilde rotspartijen en de wilde oceaan daar tegen aan aan het beuken want het is hier ook echt Hollands weer, verder voert de auto ons over deze prachtige route en zo komen we aan bij Apollo Bay ook weer zo'n surf stadje waar velen op de plank de golven trotseren een machtig mooi gezicht, zeker als je er zelf niets van kan respecteer je die kerels en meiden die het toch maar flikken om op de been te blijven in dit geval dus op de plank,

Even een supermarkt in want we moeten ons zelf bedruipen wat de inwendige mens aangaat, we hadden niet een goede beschrijving hoe er te komen in ons onderkomen maar met een vraag kom je ver en krijg je ook nog gratis een map mee, dus weer op weg en nu op de juiste nog een maal vragen aan een paar fietsende dames en gelijk vroegen ze waar we vandaan kwamen toen wij zeiden uit Holland begonnen ze te lachen en zeiden dat ze vanavond een date hadden met een Dutchie verder en verder rijden we het bos in en uiteindelijk kwamen we bij de plek waar we onze volgende 2 nachten zouden verblijven, we werden hartelijk ontvangen door de eigenaren en hun hond met de verontschuldiging dat het zo minder weer was maar de cv was aan en dus warm in huis eerst nog even een hobbelig pad op naar boven langs de verblijfplaats van de glow worms  en links om de hoek ons plekje,

Inderdaad het was warm in huis de openhaard was klaar om aangestoken te worden, dat had ze prima verzorgd, rondom het huis een uitzicht op een enorm woud aan bomen en heel veel mooie vogels zo ook een klein vogeltje met veel blauw die telkens tegen de ramen tikten niks geen roodborstje die tegen het raam tikt had ik nog nooit mee gemaakt maar een blauwkopje die deed het wel.

Het was een heerlijk huis met alles er op en er aan 's avonds de openhaard branden en lekker in het grote bubbel bad even lekker doezelen, daarna in het donker nog even naar de Glow Worms wezen kijken en inderdaad daar zaten ze verstopt in de bosjes het leek wel een lichtslinger in de kerstboom. maar aan alles komt een einde zo ook aan deze plek,

Na hartelijk afscheid genomen gaan we weer verder terug naar Apollo Bay en draaien de G O Road weer op om naar Port Fairy te gaan onderweg komen we aan bij de meest bekende rotsen van Australia de Twaalf apostelen er zijn er geloof ik nog maar tien maar dat mag de pret niet drukken het is een schitterend gezicht die kolossen daar zo te zien staan tussen het golven geweld ze bestaan uit een soort harde zandsteen maar het water is zo sterk dat hier niets tegen bestand is, ook nog even de Londen Bridge bekeken deze is al ingestort dus er staan alleen nog maar de pijlers van, zo we zijn bijna bij port fairy maar eerst omdat dit ook een onderkomen is met zelf verzorging in de grote plaats Warrnambool wat ingeslagen, om een uur of vier kwamen we aan en installeerde we ons in onze kamer met een prachtig uitzicht over de Oceaan hemelsbreed maar Vijftig meter,

Er wordt op de deur geklopt en de Baas van het pand staat voor onze deur met een heerlijke mand met ontbijt spullen, wat een verrassing daar hadden we niet op gerekend, nat het eten zijn we het strand opgegaan en hebben heerlijk  de wind door onze haren laten wapperen en wat schelpen gezocht en gekeken of we nog wat walvissen of robben zouden zien maar helaas een te ruwe zee verhinderde dat, alleen een aantal kleine konijntjes die zich hier voor ons raam tegoed deden aan het malse gras, als het droog is gaan we nog even een wandeling maken langs het strand richting dorp. en dan morgen naar boven naar Halls Gap een plaats in het Grampians National Park.

Het is droog als we het strand opgaan hoewel donkere wolken zich al weer samen pakken om ons straks weer te gaan trakteren op een nat pak, gelukkig hebben we de regenjassen aan dus er kan ons weinig gebeuren, maar plots schiet het weer in mijn kuit een spier die al eerder mij parten had gespeeld deed mij van pijn doen stoppen even rust en langzaam aan het strand af en op de vlakke weg wat herstellen, gelukkig heb ik een prima conditie dus al snel ging het wat beter dus we konden onze weg vervolgen.

Na een flinke wandeling kwamen we terug bij de weg die ons naar de warme Airco voerde maar met nog een kleine 500 meter te gaan brak er een enorme regenbui los en voor we het wisten vouwde onze broekspijpen zich rond onze benen, nou ja we waren toch al nat dus schuilen had weinig zin en binnen in onze kamer gauw alles uit en drogen die handel en even onder de douche warm worden.

en lekker in onze lekkere stoelen genieten van een warme drank en even de tv aan om het weerbericht te bekijken voor de volgende dag, het beloofd een mooie dag te worden.

's morgens nemen we afscheid en vertrekken naar Halls Cap, port Fairy uit en dan links af deze lange weg brengt ons naar Dunkeld waar we in The  Old Bakery een heerlijk kop koffie drinken met een lekker stuk taart met warme honing en slagroom.

De dame van de Bakery vroeg of ze ons op de foto moest zetten voor de bakery hoe vriendelijk in Holland moet je er denk ik nog voor betalen.

We vervolgen onze weg die lang is en komen op een gegeven moment in de buurt van Halls Cap wat ook weer ligt in een natuur reservaat even een plas en een broodje bij een groot meer waar mannen aan het vissen zijn, een vrouw brengt haar man samen met haar kinderen zijn lunch. we maken wat foto's "alweer"en rijden naar de plaats van bestemming tenminste dat dachten we de beschrijving was niet helemaal juist en draaide links af omhoog de bergen in na 10 km even stoppen kaart erbij kijken en toch maar verder terwijl ons gevoel zei dat we niet goed gingen na nog eens 5 km konden we het eindelijk vragen en inderdaad we m moesten terug,

Goede raad is duur dus op zoek naar de plaatselijke vvv maar die was verhuist 2 km verderop ach  km op 15 verkeerd maakt ook niet uit, de dame gaf ons een juiste kaart en tekende in geel de weg welke we moesten gaan, zong Mieke Telkamp dit ook al niet? maar goed het was dus maar 5 min verder en draaide het terrein op waar onze Cabin zich bevond aangemeld en even gebabbeld en naar binnen, heerlijk wat een mooie ruimte hier moeten we een paar dagen verblijven maar dat zal wel lukken.

De volgende dag even de omgeving verkend en na de tip van de dame eigenaar naar een ander dorp om boodschappen te doen, was een leuke trip.

's middags naar het stadje en naar de Botanische tuin het was de bedoeling dat we hier alleen zouden kijken, maar er was ook een wandeling naar boven begon vrij vlek (Trinet liep haar slippers) maar allengs het hoger ging ook de structuur van het pad veranderde werd wat ruiger en ja op slippers niet gemakkelijker te lopen.

Ik zei tegen trinet na de volgende bocht zijn we er bijna nog een klein stukje viel tegen na die bocht kwam er nog een en nog een, dat is nu echt weer van der stenen praat zei ze, ik moest wel een beetje lachen ze had natuurlijk gelijk maar ja naar beneden was ook geen optie, maar eindelijk boven was daar de beloning een geweldig mooi uitzicht.

Maar als je boven bent moet je ook weer naar beneden en dat pad was wat smal en steil Trinet zei ik ga die kant niet op ik ga terug, maar dit is een kleine 500 meter korter scheelt je weer maar samen uit samen thuis toch de korte route en deze was toch een stuk makkelijker lopen, komen door de bocht 2 kangaroo's op het pad rustig te eten we konden tot op 3 meter bij ze komen en vast leggen op de gevoelige plaat totdat ze zich uit de grote voeten maakten,

verder af het pad nog meer zelfs 2 met kleintjes in hun buidel heel leuk te zien samen met ma eten. het pad af naar het grote speelveld daar helemaal vol met die jongens heerlijk lui in het gras beetje eten en converseren met elkaar echt een hangplek voor kangaroo's genoeg foto's gemaakt en terug naar het dorp lopen er gewoon 3 achterelkaar over de stoep langs de winkels, niemand die daar van op kijkt. als hier herten over de stoep lopen moet je het volk eens horen dat kan niet.

Na een paar heerlijke dagen daar verbleven te hebben en heel veel gewandeld wat een gewicht verlies oplevert vertrekken we weer naar Melbourne en brengen de auto weg en slapen een nachtje in het Holiday Inn hotel om 's morgens te gaan vliegen naar Perth waar we 3 uur terug gaan in tijd dus een langere dag.

Dinsdag op weg naar een oude collega vriend in een plaats buiten Perth de plaats gevonden ze geven hier allen maar de straatnaam aan bij een afslag maar geen plaatsnaam vervelend maar je komt er wel hoor, nu hat adres nog vinden vragen bij een klein winkeltje maar deze dame wist het niet precies maar het toeval hoewel toeval niet bestaat dat hebben we al een paar keer mee gemaakt komt er een klant binnen en zei had een wegen map van de plaats maar zegt ze rij maar achter ons aan en bracht ons naar de betreffende straat geweldig toch dat er zulke mensen zijn, staat een vrouw en een jongen in de voortuin bij een auto, maar ze lijkt in de verste verte niet op de vrouw van mijn collega, ik stap uit en vraag of zij hier wonen natuurlijk wonen ze hier en vraag hoe lang al ja ongeveer 10 jaar,

Ik zeg ben eigenlijk op zoek naar de fam Heistek ja zegt ze dat zijn wij, is het een schoondochter van Dirk met haar zoon, zeg wie we zijn en dat we Dirk en Mijnie wilde verrassen, nou kom binnen, koffie en iedereen aan elkaar voorgesteld en zei Dirk gebeld en die was zeer verrast dat we daar zaten bij zijn zoon thuis, hij woonde noord van Perth dus totaal de andere kant op,

Maar goed afspraak voor zaterdag gemaakt koffietijd zal leuk zijn hen weer te zien.

de laatste dagen schrijven we als we wel in Hong Kong weer op weg naar huis waar denk ik de bladeren al wel van de bomen zijn.